نقش زنان شیعه در "انقلاب رانندگی زنان سعودی"

خانم "ليلي شهراني" در مقاله ای درباره رانندگی زنان به جدیدترین بحران جاری در کشور عربستان سعودی پرداخته و موضوع رانندگی زنان که به یک درخواست جمعی و سراسری در این کشور تبدیل شده، پرداخته است.

وی در مقاله خود نقش شیعیان عربستان در آنچه که به "انقلاب رانندگی زنان" موسوم شده، اشاره کرده است. ترجمه متن کامل این مقاله به شرح ذیل است:

سايت خبري شبکه آمريکايي "بلومبرگ" گزارش مفصلي با عنوان "زنان سعودي در مصاف با قانون کشورشان جرأت رانندگي به خود مي دهند"، و اشاره کرد که آنها نقشه کشيدند تا کاري را کنند که هيچکس قبل از آنان نکرده، و آن رانندگي با خودروهاي خودشان طبق قرار مقرّر در سايت هاي اجتماعي است.

"اولين مرتبه اي است که کارهاي خانه را بدون نياز به تاکسي انجام مي دهم" این عبارت خانم "منال الشريف" اولین راننده زن در عربستان و صاحب ايده "انقلاب 14 ژوئن" و فراخوان "ماشينم را خودم خواهم راند" بوده است.

اقتباس ساده اي از خبر منتشره در مورد اين فراخوان است. رهبر گروه منال است که به مخالفت با قوانين دولت در ممنوعيت تظاهرات، برخاسته و روز 17 ژوئن را روز تاريخي در انقلاب خويش خوانده است.

قبل از انقلاب حنين، ملت سعودي شجاعانه بر ضدّ اين فراخوان مغرضانه ايستاد؛ زيرا هدفش ايجاد هرج و مرج بود و نه اصلاح. پسران و دختران جوان عربستان سعودي اثبات کردند که آنها هوشيارتر و صبورتر از آنچه تصور مي شود، هستند. همه شکايات و درخواست هايي دارند، ولي مصلحت کشور بر مصلحت فردي مقدّم است. و الحمد لله اين انقلاب قبل از شعله ور شدن خاموش شد.

قبل از آنکه اين فراخوان عملي شود، يکي از جوانان با تابلوي احمقانه اي در مخالفت با قوانين کشور به خيابان آمد و عاقبتش رفتن پشت ميله هاي زندان شد تا به مجازات خويش برسد، زيرا او به عنوان يک شهروند، قانون کشورش را محترم ندانسته بود. و امروز يه زن سعودي همان کار را کرد؛ به خيابان آمد و ماشينش را خودش رانندگي کرد و دعوت انقلابي اش را در فيس بوک و صفحات اجتماعي اينترنت منتشر کرد، بدون آنکه آنکه او را مجازات سختي نمايند، عليرغم آنکه وي نيز با قانون رانندگي در عربستان، که تاکنون به زنان اجازه رانندگي نداده، مخالفت کرده است.

وقتي به اين انقلاب نگاه مي کنيم و مي بينيم که دولت سعودي در مقايسه با آن مرد، با اين زن با سستي و اهمال برخورد کرده، مي بينيم که اين زن در آينده به عنوان قهرمان معرفي خواهد شد. اين انقلاب آغاز گسسته شدن رشته زنجيره اي است که هر دانه اش، دانه ديگري را در پي خود مي آورد و يک زمان بيدار مي شويم که موج انقلاب هاي گوناگون مردمي تمام کشور را فراگرفته است. اگر انقلاب 17 ژوئن براي رانندگي زنان است، انقلابي ديگر براي مطالبه آزادي اسيران آزادي بيان، انقلابي براي مطالبه اختلاط دختران و پسران در نيمکت مدارس و دانشگاه ها و... در مقابل هم، انقلاب هايي بر ضدّ اينها وجود دارد. انقلاب بيکاران براي مطالبه شغل دائمي. انقلاب بر ضدّ شهرداري و انقلاب براي مطالبه انتخاب مجلس شورا و انقلاب براي ايجاد احزاب و... و همينطور سلسله انقلاب ها و تظاهرات هاي سعودي ادامه خواهد يافت؛ زيرا انقلاب 17 ژوئن راه را براي همه اينها باز مي کند.

ما تصميم ها و ديدگاه هاي خود را بر ديگران تحميل نمي کنيم، حتي در مورد رانندگي زنان، وليکن مي خواهيم با عدالت به اينگونه امور نگريسته شود و اينکه همه اينها با يک ديد و يک ميزان سنجيده و ارزيابي شود.

بايد گفت اين نظر به عنوان تصميمي مهم و سرنوشت ساز است که اگر تصويب شود، امکان بازگشت از آن ندارد و براي تحقق آن بايد در مجلس و شوراي وزيران به بحث گذاشته شود. و دستور فقط براي منال شريف يا وجيهه الحويدر يا ديگر زنان کارمند که مي خواهند خود ماشينشان را برانند صادر نشود، يا براي برخي مردان تنبل که مي خواهند زنانشان تبديل به راننده تاکسي شوند که بچه ها را به مدرسه ببرند و به منزل بازگردانند و قانون تنظيمي خيابان هاي شهر را که سال ها قبل تنظيم شده، زير پا گذارند.

جامعه اي که امروز، اکثريت آن رانندگي زنان را برنمي تابد، فردا نظر ديگري دارد. عمل به قانون ممنوعت رانندگي زنان، تا ابد ادامه نخوهد داشت. ولي به هر حال بايد به نظر اکثريت جامعه احترام گذاشت زيرا آن سنگ بناي دولت در هر کشور است. دولتي که خواهان زيبا کردن تصوير خارجي خود است، اگر به اوضاع داخلي خود توجه نکند، اين دولت با حکمت فکر نمي کند. بنابراين، اکنون که اکثريت جامعه سعودي، رانندگي زنان را ردّ مي کند، نمي توان او را اجبار به پذيرش کرد؛ زيرا اين امر مشکلات اجتماعي و خانوادگي زيادي به وجود مي آورد که ضررش بيشتر از نفعش است و ترجيح دادن نفع بر ضرر، سياست حکيمانه به شمار مي رود، زيرا کشتي را به سمت درياي آبهاي آرام به پيش مي برد.

امّا چرا 17 ژوئن؟ از خودم مي پرسم چرا مشخصاً روز جمعه؟ و فوراً جواب مي آيد که: براي جلب توجه بيشتر رسانه ها، زيرا انقلاب هاي عربي از روز جمعه آغاز شد و سقوط ديکتاتورها در جمعه محقق شد. پس روز جمعه روز پيروزي هاي ملّت هاي عربي است.

در روز 15 رجب که همزمان با 17 ژوئن است چه اتفاقي افتاده؟ روز 15 رجب براي شيعيان روز مقدّسي است. روزي است که براي زينب بنت علي رضي الله عنهما عزاداري مي شود. در حقيقت کسي که پشت اين انقلاب ايستاده، فعال شيعي "وجيهه الحويدر" است و اين انقلاب از منطقه الشرقيه آمده است. بنابراين، آيا نمي توان گفت که زنان شيعه پشت پرده انقلاب "ماشينم را خودم مي رانم" پنهانند؟ و چرا انقلاب هاي شيعي با پوشش قومي و عقيدتي ظاهر مي شوند و آنها را با حوادث تاريخي مرتبط مي کنند؟

شجاعت و جرأت را از "وجيهه الحويدر" و نائبش "منال الشريف" مي بينيم، که گويي آغازي جديد براي ميدان لؤلؤيي جديد را مشاهده مي کنيم، ولي نه در بحرين، بلکه اين بار در سعودي و نه با شعار "شهيد، ارکان خليفه را مي لرزاند"، بلکه با شعار "شهيد، ارکان دولت را مي لرزاند". چنانکه اين فراخوان درروز احياي عزاي بزرگ براي آل بيت رسول الله (ص) آغاز خواهد شد. پس آيا وجيهه الحويدر و دوستانش پشت صندلي ماشن هاي آخرين مدلشان رانندگي مي کنند، يا از ماشين پياده مي شوند و به سر و صروت مي زنند و گريبان چاک مي دهند و دستور صادر مي کنند و شعار مي دهند و از داخل خيمه عزاء، تظاهرات را تغذيه مي کنند.

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <a> <br><em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.
  •  

 

کد امنیتی
این سوال برای آزمایش کردن شما است که آیا شما یک بیننده واقعی ( انسان ) هستید و یا یک رایانه برای ساخت اسپم .
14 + 0 =
دو عدد را جمع کنید و وارد کنید . به عنوان مثال 1+3 را باید 4 وارد کنید .