شبهه: سنت شدن عزاداري توسط علماي شيعه!!

شروع گريه و عزا براي امامان شيعه، از آن زمان بود كه علماي شيعه به تدريج ،آن را به صورت يك عبادت و سنّت در آوردند

جواب اجمالي:
اولاً: عزاداري بر امام حسين (ع) از زمان پيامبر اسلام (ص) برپا شده است و اين مطلب از طريق شيعه و سنّي نقل شده است.
ثانياً: بعد از شهادت امام حسين (ع) عزاداري آن حضرت توسط اهل بيت ـ عليهم السلام ـ برپا شد و نخستين عزاداران آن حضرت، اسراء كربلا بودند و مكان عزاداري نيز در كوفه و شام بوده است. در مدينه نيز نخستين فرد عزادار امّ سلمه زوجة رسول اكرم (ص) مي باشد و شيعيان پيرو و تابع سنّت نبوي و ائمه اطهار هستند.
جواب تفصيلي:
عزاداري بر ابا عبدالله الحسين (عليه السلام) و گريه بر مظلوميت آن امام، از زمان كودكي آن حضرت مي باشد. شخص نبي اكرم (ص) همواره سعي بر زنده نگه داشتن اين مطلب مي كردند و همواره بر مظلوميت امام حسين (ع) گريه مي كرد و ديگران را نيز توصيه مي كرد. حاكم نيشابوري نقل مي كند كه:
«ام فضل دختر حارث مي گويد: داخل شدم بر رسول خدا (ص) و گفتم خواب بدي ديدم، حضرت فرمودند خير است انشاء الله، پس گفتم خواب ديدم كه قطعه اي از بدن شما جدا شد و در دامن من افتاد. حضرت فرمودند: به زودي دخترم فاطمه پسري به دنيا مي آورد و تو بزرگ كردن آن را بر عهده مي گيري. پس از چند روز خدمت رسول خدا (ص) شرفياب شدم و آن فرزند را در دامن رسول خدا (ص) گذاشتم پس از مدتي ديدم كه چشمان آن حضرت از اشك پر شد و شروع به گريه كردند گفتم اي پيامبر خدا (ص) ترا چه مي شود؟ فرمودند: جبرئيل بر من نازل شد و به من خبر داد كه امت من بعد از من اين فرزندم را به قتل مي رسانند و سپس مقداري از خاك تربت آن حضرت را كه جبرئيل به او داده بود به من دادند.»[1] روايات زيادي وجود دارد و از طريق شيعه و سنّي نقل شده است كه پيامبر (ص) در خانة عايشه، امّ سلمه، فاطمه زهرا (سلام الله عليها) و يا حتي در مسجد و ميان اصحاب، خود عزاي امام حسين (ع) را برپا مي كرد.»[2] علاوه بر اين مطلب، به طرق مختلف از طريق اهل سنّت و تشيّع نقل شده است كه: «حضرت علي (ع) چون براي جنگ صفين حركت نمودند چون به منطقة كربلا رسيدند فرمودند اين مكان جاي شهداء مي باشد كه مثل آن ها شهيدي نمي باشد مگر شهداي بدر.»[3]
نصربن مزاحم نقل مي كند: امام علي (ع) به كربلاء رسيد به او عرض شد: اي امير مؤمنان اينجا كربلا است. گفت داراي كرب و بلاء (اندوه و آسيب) سپس با دست خود به جايي اشاره كرد و گفت: اينجا محل فرود آمدن و پياده شدن ايشان است و به جايي ديگر با دست خود اشاره كرد و گفت: اينجا جاي ريختن خون ايشان است...»[4] حافظ ابونعيم در دلائل النبوة [5] و ابن ابي الحديد در شرح نهج البلاغه،[6] سيوطي در خصايص الكبري،[7] امام احمد بن حنبل در مسند و...[8] اين واقعه را به طرق مختلف نقل مي كنند.
بعد از شهادت امام حسين (ع) نيز تنهاشيعيان كوفه نبودند كه بر او عزاداري و نوحه سرايي كردند بلكه علاوه بر خاندان رسول خدا (ص) كه همواره با عزاداري خود سعي مي كردند كه اين قيام را زنده نگاه دارند، مردم شهرهايي كه اسيران كربلا بر آن ها داخل مي شدند نيز در اين عزاداري، آنها را همراهي مي كردند، به طوري كه عزاداري امام حسين (ع) در مركز حكومت ظلم و ستم يعني شام نيز توسط همين اسرا برپا شد. در مدينه و هر جا كه مسلمانان زندگي مي كردند نيز عزاي امام حسين (ع) برپا شد. حافظ ترمذي نقل مي كند كه: «... سلمي مي گويد: داخل شدم بر ام سلمه (همسر رسول خدا (ص)) در حالي كه او گريه مي كرد، پس گفتم براي چه گريه مي كني؟ گفت: رسول خدا (ص) را در خواب ديدم در حالي كه سر او خاك آلود بود پس گفتم تو را چه مي شود اي رسول خدا (ص)؟ فرمودند: شاهد قتل حسين بودم.»[9] يعقوبي نيز نقل مي كند كه: «نخستين شيونگر و عزاداري كه در مدينه صدا به شيون بـرداشت، ام سلمه همسر پيامبر (ص) بود...»[10]
روايات دالّ بر گريه كردن و عزادار بودن پيامبر اكرم (صلي الله عليه وآله) و صحابه پيامبر، به تواتر در كتب شيعه و سني نقل شده است، همچنين عزاداري ائمه اطهار (عليهم السلام)، براي جدشان ابا عبد الله الحسين(عليه السلام)، براي هيچ انسان سليم القلب قابل انكار نيست، كه در اين مختصر فقط اين جمله پرمعناي امام مهدي (عليه السلام) در عزاي جدشان امام حسين (عليه السلام) را اشاره مي كند كه فرمودند: «يا جدّاه يا ابا عبدالله لاَبكين عليك بدل الدموعِ دماً»[11]؛ اي جدّم؛ اي ابا عبدالله آن قدر برايت گريه مي كنم كه به جاي اشك، خون گريه كنم.
آري اگر مقام و منزلت اهلبيت(عليهم السلام) را درك كنيم و مظلوميت و غربت آنها را مظلوميت و غربت خود بدانيم، عشق و محبت مان خواه ناخواه ما را عزادار آن عزيزان مي نمايد.
كلام آخر اينكه؛ وقتي تاريخ شهادت مي دهد كه اولين عزاداران بر امام حسين(عليه السلام) جد بزرگوارشان پيامبر اكرم (صلي الله عليه وآله) و ائمه اطهار عليهم السلام بودند، و شيعيان و علماي آنها افتخار تبعيت و پيروي از آن عزيزان را دارند، حال چگونه بدون دليل، عده اي غافل ادعا مي كنند كه عزاداري توسط علماي شيعه شروع و به صورت سنت در آمده است؟!!________________________________________
[1] حافظ الحاكم نيشابوري، مستدرك الصحيح، ج 3، ص 176.
[2] رجوع شود به كتاب ارزشمند سيرتنا و سنتنا، مرحوم علامة اميني.
[3] خوارزمي، مقتل الحسين، ص 162.
[4] همان منبع، ص 197.
[5] دلائل النبوة، حافظ ابونعيم، ج 3، ص 211.
[6] ابن ابي الحديد، شرح نهج البلاغه، ج 1، ص 278.
[7] خصايص الكبري، سيوطي، ج 2، ص 138.
[8] مسند، امام احمد بن حنبل، ط 2، ج 2، ص 61، 60.
[9] حافظ ترمذي، جامع الصيصح، ج 12، ص 193.
[10] تاريخ يعقوبي، ترجمة آيتي، ج 2، ص 182.
[11] . امام زمان(عليه السلام)، زيارت ناحيه مقدسه

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

محتویات این فیلد به صورت شخصی نگهداری می شود و در محلی از سایت نمایش داده نمی شود.
  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <a> <br><em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.
  •  

 

کد امنیتی
این سوال برای آزمایش کردن شما است که آیا شما یک بیننده واقعی ( انسان ) هستید و یا یک رایانه برای ساخت اسپم .
3 + 1 =
دو عدد را جمع کنید و وارد کنید . به عنوان مثال 1+3 را باید 4 وارد کنید .